"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zaterdag 11 februari 2017

Mooiste foto's 2016 Deel II

Grote Gele Kwikstaart

Om een goed overzicht te houden, maak ik iedere 6 maanden een selectie per maand
van de mooiste foto's cq momenten.

De openingsfoto is voor mij de allermooiste van de laatste 6 maanden van 2016
en misschien wel de mooiste van het hele jaar.
De openingsfoto van Deel 1, de jagende Velduil, komt er vlak achteraan op een tweede plek.
De foto is 's ochtends vroeg gemaakt in de AWD.
De 20ste december was een prachtige winterse dag
Rijp, een beetje mist, windstil weer en deze Gele Kwik zorgde voor de foto van de dag.

Juli 2016

Koningspage

De maand Juli stond in het teken van drie weken vakantie in Frankrijk.
Hoewel de wenssoort de Koninginnenpage was, pikte ik deze Koningspage
toch maar mooi even mee.
Het duurde even voordat deze vlinder ergens rustig ging zitten,
want midden op een zeer warme dag zijn vlinders erg actief.
Gelukkig ging hij aan de goede kant van het prikkeldraad op een mooi plekje zitten.

Rode Wouw

In Nederland zie je niet vaak een Rode Wouw, maar in Frankrijk zie ik ze regelmatig.
Maar ja, probeer ze maar eens lekker voor de lens te krijgen.
Soms heb je gewoon net even dat geluk, dat er eentje fijn blijft zitten.

Draaihals

Vanuit de verte zag ik een "mus" op een paaltje zitten.
Toch maar even door de camera kijken en dan zien dat het iets anders is dan een mus.
Een Draaihals!
Een kleine, zeer goed gecamoufleerde spechtensoort die lastig te spotten is.

Grauwe Klauwier

Een algemene vogel op het platteland in Frankrijk.
Maar algemeen betekent nog niet dat je ze effe op de plaat zet.
Graag wil er eens eentje op de foto zetten met een hagedis of
iets dergelijks als prooi. Maar tot nu toe zie ik ze alleen met insecten.

Koereiger

Nog een zeldzaamheid in Nederland, maar ook in Frankrijk een 
niet echt algemene reigersoort.
Op een tweetal plekken weet ik ze te zitten, maar de runderen moeten
dan ook maar net in de buurt zijn.
Met een beetje pech zie je de runderen alleen maar 100 meter verderop een beetje herkauwen. 

Spreeuw

Niet alleen de Koereigers maken handig gebruik van de runderen,
ook de spreeuwen scharrelen op eenvoudige wijze hun kostje bij elkaar in de buurt van het vee.
De volop aanwezig vliegen worden gewoon van de kop afgehaald.
Rund blij, Spreeuw blij.

Ralreiger

Ik ga bijna nooit achter een zeldzame soort aan.
Te druk met allerlei fotografen en meestal loop je je daar aan te ergeren.
Voor deze Ralreiger maakte ik in begin Juli een uitzondering.
Een wenssoort.

Augustus 2016

Boomkikker

Augustus is een lastige maand voor de vogelfotografie.
De kleintjes zijn allemaal groot en dus worden de vogels
minder zichtbaar en laten ze zich minder horen.

Dan maar wat andere modellen zoeken, zoals de Boomkikker.
Lastig is dat Boomkikkers overdag alleen maar een beetje zitten te zonnen.
Dit jonge Boomkikkertje was gelukkig iets ondernemender dan zijn soortgenoten.

7-Stippelig Lieveheersbeestje

Een kwestei van net op het juiste moment afdrukken.
De scherpte had iets meer op de voorkant van de kop mogen liggen.

Boerenzwaluwen

Gelukkig zijn er ook vogelsoorten die later beginnen met broeden of die
aan een tweede of derde broedsel beginnen.
Voermomenten bij Boerenzwaluwen zijn altijd mooie onderwerpen om te fotograferen.
Meestal zitten er meerdere jongen bij elkaar te bedelen om voedsel en
dan is het lastig om te zien waar het voermoment plaats gaat vinden.
Lekker dus wanneer er op een bepaalde plek, maar 1 jong aanwezig is.

Tijgerspin

De meest fotogenieke spin in Nederland is voor mij zonder twijfel de Tijgerspin of Wespenspin.
Je ziet ze niet heel veel, dus als je er eens eentje tegenkomt moet
je daar goed gebruik van maken.
Voor deze Wespinspin ben ik zelf nog een ochtendje teruggegaan,
omdat de foto's van de eerste ontmoeting mij  niet zo bevielen.

September 2016

Hazenpootje

Begin September krijg ik een macro-workshop van Loes.
Het onderwerp was de Bandheidelibel, maar een groepje Hazenpootjes
vormden ook een mooie uitdaging.

Bandheidelibel

Maar ik kwam uiteraard voor de Bandheidelibellen en daar vonden we er genoeg van.
Een ontzettend leerzame ochtend en bovenal een zeer gezellige ochtend.

Waterral

De Waterral is een schuwe moerasvogel, welke je meestal alleen hoort.
Als hij de boel vertrouwd, blijft het alsnog lastig om een foto te maken van deze ADHD-klant.

Wilde Zwijnen

In September breng ik om het jaar een bezoekje aan de Veluwe.
De Edelhertenbronst blijft een spektakel.
Twee keer ben ik in september 2016 in het park geweest en beide keren
waren de herten niet echt actief.
Leuk is het dan wanneer er zo'n groepje Wilde Zwijnen even langskomt.

Oktober 2016

Witgatje

Het is altijd wanneer je weer eens een soort kunt fotograferen,
welke je niet zo vaak tegenkomt.
In Oktober kan ik op twee verschillende plekken Witgatjes vastleggen.
Een mooie soort die, eenmaal op zijn gemak, zich fijn laat fotograferen
Eén van de twee soorten die in dit overzicht met twee foto's terug te vinden is.

Witgatje

Dodaars

In het eerste deel stonden foto's van Jonge Dodaarzen en nu hierbij
een foto van een Dodaars in winterkleed.
Dit kleine Fuutje blijft fascineren.

Torenvalk

In de polders zie ik regelmatig Torenvalken.
Bij deze heb ik een beetje geëxperimenteerd met langere sluitertijden.

November 2016

Pestvogel

De eerste helft van November stond in het teken van Pestvogels.
Op verschillende plekken in Nederland waren groepje neergestreken.
Het nadeel is dat er altijd veel mensen op afkomen,.
Gelukkig heb je ook wel eens een groepje helemaal voor jezelf.

Torenvalk

Samen met het Witgatje krijgt de Torenvalk een extra plaatsje in dit overzicht.
Ik kon geen keuze maken tussen de twee foto's en daarom heb ik ze beide maar geplaatst.

Grote Zilverreiger

Een vogel die ik regelmatig tegenkom en een vogel waar ik iedere keer weer voor stop.
Vanwege het witte verenkleed wel een erge lastige vogel om vast te leggen.

Drieteenstrandlopertje

De Zuidpier is een ideale plek om Drieteentjes te fotograferen.
Je moet er wel wat voor overhebben, want deze vogeltjes bevinden zich
meestal aan de waterlijn. Als je dan een laag standpunt wilt innemen,
resulteert dat in een vies en nat pak.

December 2016

IJsvogel

Een bezoekje aan de AWD leverde behalve een mooie foto van 
een Grote Gele Kwikstaart, ook een lekker plaatje op van een IJsvogeltje.
Drie jaar geleden nog een zeldzaamheid in dat gebied,
nu een vogeltje dat je met enige regelmaat kunt bewonderen.

Nonnetje

De wintermaanden staan bij mij vaak in het teken van watervogels.
Het nonnetje is 1 van de mooiere wintergasten om te fotograferen.

Slobeend

Vaak in groepjes en altijd oplettend.
Ik heb altijd het idee, dat ze mij altijd in de gaten blijven houden.

Wilde Zwaan

Als laatste een andere wintergast.
De Wilde Zwaan is duidelijk te onderscheiden van de Knobbelzwaan.
Uiteraard vanwege de gele snavelvlek, maar ook vanwege het mooie geluid van de Wilde Zwaan.
Ook de rechte nek laat van afstand zien dat je te maken hebt met een Wilde Zwaan.

Zo, dat was het tweede en laatste deel van 2016.
Een jaar met vele hoogtepunten en de twee mooiste foto's voor mij,
waren die van de jagende Velduil en de Grote Gele Kwikstaart in het verstilde landschap.

Tot de volgende keer,
René

zondag 29 januari 2017

Het Baardmannetje

Baardman (man)

Hoewel het Baardmannetje het hele jaar gezien kan worden in Nederland,
is de winter toch de uitgelezen periode om ze te fotograferen.
Het grootste gedeelte van het jaar zijn insecten het hoofdvoedsel van de Baardman.
Zolang er insecten aanwezig zijn, blijven de Baardmannen meestal onderin het riet 
en zijn ze dus niet te fotograferen.

In de winterperiode komen de momenten dat de insecten verdwijnen en
dan leven de Baardmannen van de zaadjes van het riet.
Zodra dat het geval is, begint het te kriebelen en ga ik op zoek naar Baardmannetjes.

Nou zijn er een aantal plekken in Nederland waar je bijna gegarandeerd
Baardmannetjes tegen zult komen.
In de OVP zijn een aantal beroemde plekken en de Rietputten bij Vlaardingen
is misschien wel de meest beroemde plek.

Het nadeel van de eerste is, is dat de rietvelden zo groot zijn en je dus echt
geluk moet hebben dat ze een beetje aan de rand zitten.
Het grote nadeel van de Rietputten is dat het zo ontzettend ver weg is.

Baardmannetje

Het nadeel van beide plekken is ook dat het lastig is om een 
zodanige positie in te nemen, dat je mooie achtergronden krijgt.
Dus was ik al een tijdje op zoek naar de ideale plek om deze
vogeltjes te fotograferen.
Vorig jaar zat er een groepje in Amstelveen,
maar ook daar was het net niet ideaal.

Maar zo'n anderhalve maand geleden reed ik langs een plek en zag 
direct de mogelijkheden voor prachtige Baardmanfoto's.
Een overzichtelijk gebiedje met mooie dunne stroken riet en een paar wat 
grotere en bredere rietvelden.
Tijdens een verkenningstochtje bleken er inderdaad Baardmannen aanwezig te zijn.

Baardman

Dan wordt het afwachten wanneer de omstandigheden juist zijn om
op fotosafari te gaan. Lange tijd is het erg druk op mijn werk en 
kan ik met geen mogelijkheid een vrije dag nemen.

Maar precies op het juiste moment vallen de omstandigheden samen.
Het vriest al een tijdje en op de slootjes in het gebiedje ligt een dik pak ijs.
Op een zondagochtend is het heerlijk windstil weer en het beloofd een 
dag met mooi licht te worden.

Dus vroeg op en snel naar de eerder verkende plek.
Groot is de teleurstelling wanneer ik na een half uur zoeken geen
enkele Baardman kan vinden en ook andere vogelsoorten laten het afweten.

Baardman (vrouwtje)

Net op het moment dat ik het op wil geven, hoor
ik in de verte heel zachtjes een pingeltje klinken.

Dat is de manier om de Baardmannen te vinden.
Af gaan op het geluid dat ze maken.
Het ping ping ping is duidelijk herkenbaar en je hoeft alleen het geluid maar te volgen.

Baardman

Al snel heb ik ze gevonden en het is een groepje van een stuk of 10 vogels.
Ongeveer net zoveel mannetjes als vrouwtjes en dat is leuk voor de afwisseling.

Het groepje foerageert ook precies in dat gedeelte wat voor mij het meest ideaal is.
In de lange smalle stroken zijn de Baardmannen aldoor goed zichtbaar en
dmv het ijs kan ik snel van de ene kant van de smalle rietkraag naar
de andere kant lopen. Dan is het een kwestie van de juiste positie kiezen.

Baardman hangend boven het ijs

Helaas heb ik deze zondagochtend niet zo heel veel tijd en moet het in 
een uurtje allemaal gebeuren.
Gelukkig werken de vogels lekker mee en ook de rietpluimen buigen
vaak prachtig door naar juiste kant.

Dan hangt er opeens een Baardmannetje in een rietpluim vlak boven het ijs.
Rustig maar snel verplaats ik mij en loop voorzichtig over het ijs de
richting op van het etende mannetje.

Ik neem eerst een paar foto's terwijl ik op het ijs sta,
maar ik zie al snel andere mogelijkheden.
Als het vogeltje maar blijft hangen......

Ik zet mijn statief snel op de allerlaagste stand en ga op het ijs liggen.
Weer neem ik wat foto's, maar ik heb het idee dat het mooier kan.
Ik verschuif mij iets en blijf net zo lang verschuiven totdat ik
een ideale achtergrond zie verschijnen.

Als het Baardmannetje wegvliegt en ik even snel op mijn schermpje kijk,
weet ik dat het niet mooier dan dit gaat worden.


Maar als er iets is dat ik de afgelopen paar jaar geleerd heb,
is het wel dat je net zolang moet door fotograferen totdat
de vogel/s echt gevlogen is/zijn of dat de tijd gewoon op is.

Er doen zich namelijk altijd weer nieuwe en soms mooiere kansen voor.


Hoewel de plaatjes best mooi zijn, merk ik al snel dat het toch iedere keer
een beetje van hetzelfde is.


Een mannetje of een vrouwtje hangend in een rietpluim op zoek naar zaadjes.
Ze gaan ook nog vaak op plekjes zitten, die net te druk zijn voor een mooie foto.
Hoewel ik ook graag wat foto's zou willen maken van een Baardman in een
wat meer rietachtige omgeving, lukt dat helaas niet in de korte tijd
die ik nog bij de Baardmannen door kan brengen.




Als ik thuis de resultaten op de computer bekijk, heb ik stellig de overtuiging
dat ik een Baardman niet snel veel beter op de foto kan zetten.

Als ik in de loop van de week het weerbericht bekijk,
zie ik dat vrijdag en misschien zaterdagochtend de laatste momenten
zullen zijn dat er nog ijs op sloten zal liggen.

Vrijdag lijkt ook nog eens een dag met mooi weer te worden.
Gelukkig kan ik een dagje vrij nemen, want ik wil de Baardmannen
nog heel graag eens fotograferen.
Het zijn namelijk prachtige vogeltjes en hoewel ik natuurlijk 
nooit de foto's kan evenaren van afgelopen zondag,
wil ik er toch graag langs en er eventjes gewoon van genieten.

Dus de foto's die nu volgen zijn van mijn tweede bezoekje aan de Baardmannen.

Baardmannetje

Net na zonsopkomst ben ik in het gebiedje en hoewel ik de hele dag de tijd heb,
wil ik ze graag met zo mooi mogelijk licht fotograferen.
Als de zon nog laag staat, zijn er uiteraard plekjes die nog geheel in de schaduw liggen.

Het verschil tussen de ene foto en de andere kan dan enorm groot zijn 
vanwege de hoeveelheid licht.

In eerste instantie is het lastig om ze te vinden.
Het waait eigenlijk te hard en dan zullen de Baardmannen wel iets
lager in het riet blijven zitten.
Daarbij zijn ook niet zo spraakzaam in het begin.
Geen ping pingetje te horen in het hele gebiedje.

Ik loop nogmaals een rondje en dan hoor ik er eindelijk eentje.
Dan is het nog even zoeken, maar uiteindelijk heb ik het hele groepje in het vizier.

Baardman (vrouwtje) in het zonnetje

Baardman (vrouwtje) die nog net in de schaduw hangt.

Ik loop mij mateloos te ergeren aan de harde wind.
Wanneer een Baardman in een rietpluim zit, gaat deze zo hard heen en weer
dat het erg lastig is om ze binnen het scherpstelgebied te houden.


Zelfs de Baardmannen worden af en toe uit balans gebracht door de harde wind.


En kost het ze moeite om te blijven zitten.

"Ga nou hem eens fotograferen .....".


Soms zijn het net mensen.
Hier het vrouwtje op de voorgrond en het mannetje op de achtergrond.
Tsja, de moderne tijd he........

Baardman (vrouw)

Hoewel de mannetjes het meest fotogeniek zijn, mogen de dames er ook wel degelijk zijn.
De diverse kleuren bruin versterken elkaar enorm en dan ook 
dat mooie oranje-achtige oogje er nog eens bij.
Als zij dan ook nog eens ergens gaat zitten, waar in de achtergrond het bruine riet staat
en met een lekker zonnetje er op, dan is het plaatje compleet.


Ik merk dat ik weer dezelfde soort foto's aan het maken ben als afgelopen zondag en
besluit om een stukje te gaan rijden.
Maar er valt weinig te beleven en als ik merk dat de wind iets zwakker wordt,
ga ik toch maar weer richting de Baardmannen.

Als snel heb ik ze weer terug gevonden, maar nu probeer ik bewuster
de plekken uit te kiezen waar ik ze wil fotograferen.
Het kost af en toe moeite en discipline om niet van mijn plekje weg te lopen,
maar als er eenmaal een mannetje op het juiste plekje komt zitten,
ben ik blij dat ik niet van plaats ben gewisseld.


De Baardmannen bevinden zich nu op een plek waar voornamelijk
van die witte, pluizige rietpluimen staan.
Dat geeft een beetje winters en koel effect aan de foto's.


Ook hier is het lastig om 1 mooie uit te kiezen,
dus kies ik er maar drie uit.
Met het maken van een keuze probeer ik wel rekening te
houden met de verschillende houding, zodat foto's niet teveel op elkaar lijken.

Het blijft lastig om objectief keuzes te maken.


Langzaam maar zeker verplaatsen de Baardmannetjes zich richting het ijs.
Een gevallen rietpluim is vastgevroren in het ijs en laat 
een mannetje nou net die pluim uitkiezen om in te snacken.

Snel het statief weer in de laagste stand en tijgerend over het ijs
kan ik langzaam maar zeker de vogel benaderen.

Baardmannetje op het ijs

In het begin is het lastig, omdat het vogeltje zich constant achter een stukje 
rietpluim bevindt. Maar hoe meer de Baardman eet, hoe vrijer hij komt.

Baardmannetje op het ijs

Nou moeten er natuurlijk ook niet teveel stukjes riet verdwijnen,
want dan verdwijnt ook het effect.

Ik merk dat de Baardmannen vliegerig worden en regelmatig ergens van schrikken.
Mijn model op het ijs is zich ergens helemaal rot van geschrokken en dat moet
wel haast van een roofvogel of een kat zijn.

Ik kijk om mij heen, maar er valt niets te bekennen.


Het fotograferen gaat door, maar ik ben wel op mijn hoede.
Een sperwer of iets dergelijks is natuurlijk gek op dit soort hapjes.


De Baardmannen blijven rondtrekken, maar de afstanden tussen
het ene en het andere punt zijn gelukkig niet zo groot.
Baardmannen zijn echte rondtrekkers.
Ze blijven nooit heel lang op dezelfde plek zitten, maar verhuizen constant.
Dus als ze vertrokken zijn, dan komen ze op een bepaald moment vanzelf terug.
Je moet alleen het geduld op kunnen brengen om hierop te wachten.

Dan zie ik de schuldige van de paniek en oplettendheid bij de Baardmannetje.

Jonge Havik

Een jonge Havik zit op de uitkijk en heeft het duidelijk gemunt op mijn Baardmannetjes.
Maar deze keer lukt het de Havik niet om er eentje te verschalken.

Wanneer je een tijdje bezig bent met het fotograferen van een bepaalde soort,
dan hou je aan het eind van de rit een hoop foto's over.
Deze keer waren het er ongelofelijk veel en was het enorm lastig om te kiezen.

Ook al omdat er enorm veel NET NIET plaatjes tussen zaten.
Twee van die plaatjes wil ik jullie niet onthouden,
gewoon omdat ik ze zelf wel mooi vind eigenlijk.


Maar voor beide geldt dat de scherpte net op het verkeerde punt ligt.
Helaas dus, maar hier toch de 2 mooiste "mislukkingen".


Al met al een flinke serie foto's en dan heb ik er eigenlijk nog een stuk of 50
welke ik erg mooi vindt, maar die lijken op iets wat in dit blogje staat.
Dus laat ik het hierbij.

Tot de volgende keer,
René
http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html