"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg, óf te laat."

Wijlen Johan Cruijff (r.i.p.)

zaterdag 25 maart 2017

Lente in de polder

Winterkoning

Eindelijk heb ik weer eens tijd om er een dagje op uit te trekken.
De drukte op het werk is afgenomen en wanneer het weerbericht er
goed uitziet, is het opnemen van een vrije dag snel gedaan.

Maar dan moeten er nog belangrijke keuzes gemaakt worden.
Ik deel de dag in drieën.
Vroeg in de ochtend naar het hutje van Ton ( foto's daarvan komen later),
daarna de polder in en later in de middag op zoek naar velduilen.

In de polders is de komst van de lente duidelijk merkbaar.
Zomergasten komen terug, wintergasten vertrekken langzaam maar zeker,
de vogelmannen beginnen al zingend de vrouwen te lokken etc. etc.

En de Grutto's nemen inmiddels de broedplaatsen in en
de paartjes worden weer compleet gemaakt.

Grutto

De aankomst van de Grutto's is voor mij het teken dat het nieuwe
vogelseizoen gaat beginnen.
Zodra de Grutto's aankomen, duurt het niet lang voordat er ook andere
mooie soorten weer terugkeren.
De Tureluurs, Kleine Plevieren, Gele Kwikstaarten, Kluten en de Blauwborsten oa.

Paartje Grutto's

Hoewel ik ze inmiddels allemaal vele malen gefotografeerd heb,
blijft de aantrekkingskracht van deze soorten groot.

Het paartje hierboven kom ik al jaren op dezelfde plek tegen.
De komende weken zal ik genoeg paartje terug zien keren op
de voor mij bekende plekken.
Hopelijk wordt het dit voorjaar niet zo heel nat en 
kunnen de weidevogels voor genoeg nageslacht gaan zorgen.

Grutto (vrouw)

Hoewel boeren vaak de schuld krijgen dat ze door te vroeg maaien een
hoop nageslacht om zeep helpen, blijkt het niet alleen daar aan te liggen.
Er zijn namelijk rovers welke voor een veel groter slachting zorgen.

De Kleine Mantelmeeuwen schijn namelijk enorm veel weidevogelkuikens
op te vreten en zou daar dus eigenlijk iets aan gedaan moeten worden. 

Grutto (man)

Maar voor dit moment eerst maar weer eens genieten van het geluid
van de Grutto's, wat weer overal in de polder weerklinkt.

Tureluur

Opvallend vind ik de grote aantallen Tureluurs die ik tegenkom.
Volgens mij zag ik die vorig jaar allemaal een stuk later dan nu.

Paartje Tureluurs

Ik zie niet alleen veel Tureluurs, maar het zijn ook nog eens bijna allemaal paartjes.
Ze zitten nog niet op de meest ideale plekjes, maar met een beetje manoeuvreren
lukt het wel om een acceptabel standpunt te vinden.


Wat mij ook opvalt zijn de grote hoeveelheden weilanden of
delen van weilanden welke onder water staan.
De weidevogels krijgen alle hulp om weer op krachten te komen.

Een initiatief waar Boer Geijsel een voortrekkersrol in vervulde en
dat dus inmiddels behoorlijk wat navolging krijgt.
Nu maar hopen dat er ook een beter maaibeleid gevolgd gaat worden.

In een artikel in de krant stond echter dat er steeds minder
boeren gebruik maken van de subsidies om meer rekening
te houden met de weidevogels.
Duimen maar dat er dit jaar weer eens goed nieuws te melden valt en
er voldoende nakomelingen vliegvlug worden.

Meerkoet

Meerkoet

Ook bij de Meerkoeten is het duidelijk dat de lente is begonnen.
De territoria zijn verdeeld en worden keihard verdedigd.

Soms is het een gevecht van paartje tegen paartje, maar meestal
moet er 1 enkele binnendringer weggejaagd worden.


Vaak denk ik dat er dan eentje verzopen wordt,
maar het loopt iedere keer weer goed af.

Scholeksters

De eerste paringen bij de Scholeksters heb ik ook al weer gezien.
Helaas een beetje te ver weg, maar er word al aan het eerste legsel gewerkt.

Scholekster

Tijdens een eerder tochtje was ik een nieuwe bewoner in de polder tegengekomen.

Steenuiltje

Ik ben benieuwd of er een partner gaat komen voor dit uiltje.
Een hele leuke aanvulling voor het gebied.
Niet alleen de steenuil is hier te bewonderen, maar ook de Ransuil en Kerkuil
broeden hier. Ook de Velduil is een soort die hier regelmatig
wordt waargenomen, maar niet in een echt goed toegankelijk gebied.

Torenvalk (vrouw)

Prooien genoeg in de polder, want dat is te zien aan het aantal roofvogels.
Op diverse plekken is de torenvalk te bewonderen en met de juiste windrichting
vaak uitstekend te fotograferen.

Torenvalk (man)

Fuut

Langs de waterkant valt niet veel meer te beleven.
Nonnetjes zijn verdwenen en Slobeenden en Smienten hebben andere plekken opgezocht.
Af en toe zwemt er een Fuut langs, maar daar blijft het dan ook bij.
Ik geef het snel op en maak nog 1 tussenstop voordat ik richting de Velduilen ga.

Op de tussenstop hoor ik een Winterkoning zingen.
Ik zie hem zitten in het riet, maar dat is nou niet de plek voor een mooie plaat.
Gauw een beetje een aardig stokje gezocht en op een leuk plekje neergezet.

De nieuwe zangplek valt in de smaak van het vogeltje,
want al snel gaat hij op het stokje zitten.

Winterkoning

Het winterkoninkje heeft duidelijk de zomer in zijn bol en
laat duidelijk horen dat hij er zin in heeft.
Er komt toch een behoorlijk geluid uit zo'n klein vogeltje,
want ze zijn al van verre te horen.

Winterkoning

Winterkoninkjes bouwen vaak meerdere nesten en dan kan een vrouwtje een
geschikte uitzoeken. Ook nu zie ik het vogeltje constant met nestmateriaal in
zijn snavel, maar het wordt naar verschillende plekjes gebracht.


Het vogeltje heeft duidelijk voorkeur voor een aantal plekken.
Zodra dat eenmaal duidelijk is, kun je makkelijker een goed standpunt uitkiezen.
Gewoon een kwestie van eerst even goed opletten en dan pas beginnen met fotograferen.

Dan klinkt er een bekend geluid.
Het pingping van de Baardman is in de verte hoorbaar en komt
langzaam mijn kant op.

Twee vogeltjes zijn het.
Een mannetje en een vrouwtje.

Baardman

Hoewel ze net even te ver weg zitten (aan de overkant van een sloot),
lukt het toch om een paar leuke plaatjes te maken.

Baardman

De acrobaat blijft niet lang rondhangen en nadat het paartje vertrokken is,
besluit ik richting de Velduilen te gaan.

Velduilen zijn lastige klanten om te fotograferen.
Meestal worden ze pas actief vlak voordat het begint te schemeren.
Helaas is mijn lens niet lichtsterk genoeg om dan nog scherpe foto's te maken,
dus moet ik het hebben van de momentjes dat de Velduil overdag op jacht gaat.

Ik ben om 15:30 uur ter plaatse en verken het gebiedje een beetje.
Geen Velduil te zien, maar wel een Torenvalkje dat niet zo schuw is.

Torenvalk (vrouw)

Het Torenvalkje is duidelijk gewend aan mensen en zodra je
door krijgt wat de acceptabele afstand is voor deze vogel,
blijft de vogel gewoon zitten waar zij zit.

Torenvalk (vrouw)

Inmiddels komen er meer mensen die geïnteresseerd zijn in de uilen en
ik zie dat ze allemaal naar ongeveer dezelfde plek gaan.
Ik hobbel ook die kant maar op en wacht op wat er komen gaat.

Rond 18:00 uur laat zich eindelijk een Velduil zien.

Velduil

Nog te ver weg, maar het bewijsplaatje is er in ieder geval ;-)

Het blijft rustig en de Velduil heeft nog helemaal geen zin om te gaan jagen.

Tsja, dan maar proberen om van die ene Velduil een mooiere
foto te maken. Ik doe drie stappen naar voren en er vliegen vijf Velduilen op.
Twee daarvan zaten aldoor op nog geen 5 meter afstand van mij en
ik heb ze volledig over het hoofd gezien.

Doordat ik per ongeluk deze vogels opstoot, worden er nog eens een stuk of 
vier exemplaren zenuwachtig en ook die vliegen op.
Negen Velduilen op een heel klein stukje grond.

De vogels blijken ook in geen geval in paniek te zijn en
landen gewoon een stukje verder weer in het gras.

Zoek de derde Velduil ;-)

Helaas blijven de Velduilen ver weg en wachten ze met de start van de jacht.
Ik kan nog een plaatje maken met drie exemplaren.
Hoe vaak krijg je daar nou de kans voor?

Maar ja, de topplaten van de Velduil zullen vandaag niet gemaakt worden.
Terwijl het licht afneemt, loop ik richting de auto.

Jagende velduil in tegenlicht

Net op dat moment besluit een uil om op jacht te gaan en kan ik nog
net een aardige tegenlichtopname maken.

Een andere keer maar opnieuw proberen.

In een volgend blog komt de ochtendsessie aan bod met oa deze Dodaars

Dodaars

Tot de volgende keer,
René

dinsdag 28 februari 2017

Dynamisch Texel

Scholeksters en strandlopertjes

We zijn een midweekje naar Texel geweest en het was weer heerlijk.
Helaas waren de weersomstandigheden niet zo denderend.
Dinsdag gelukkig wel mooi weer, woensdag ging wel en
op donderdag een grote storm.

Omdat er ook leuke uitstapjes met de hele familie in de planning zitten,
moet het fotograferen op dinsdagochtend en dinsdag laat in de middag gebeuren.
Nadat we maandagmiddag onze spullen uitgepakt hadden,
was er nog tijd voor een lekkere strandwandeling.
Deze strandwandeling en een autoritje langs een aantal plekjes leveren
voldoende informatie op voor mijn foto-uitstapje van de volgende ochtend.

Eidereend

Tijdens de strandwandeling van maandagmiddag had ik een Eidereend
gezien op een onverwachte plek.
Ik hoopte dat de vogel er de volgende ochtend ook nog zou zijn en
dat bleek inderdaad zo te zijn. Leuk om eens zo'n vogel aan het werk te zien
tijdens het jagen. Het ene krabbetje na het andere krabbetje werd opgevist
en snel naar binnen gewerkt.

Eidereend

Eind februari staat vaak in het teken van terugkerende broedvogels,
vertrekkende wintergasten en af en toe een leuke dwaalgast.
Leuke dwaalgasten betekenen echter ook vaak grote groepen fotografen en
dat is niet echt mijn ding.
Liever lig ik in mijn eentje ergens languit en wacht op wat er komen gaat.

Het verkenningstochtje van de maandagmiddag had mij een paar mooie
nieuwe plekjes opgeleverd en dan hoop je natuurlijk
dat de vogels die je toen zag, er de volgende dag ook zullen zijn.

Bontbekplevier

Van grote afstand zie ik al dat er wat vogeltjes heen en weer lopen langs de waterlijn.
Rustig probeer ik dichterbij te komen en iedere keer wanneer de vogeltjes
vluchtgedrag vertonen stop ik eventjes en wacht totdat ze weer doorgaan met foerageren.
Vluchtgedrag bestaat vaak uit het op en neer wippen en het laten lopen van ontlasting.

Zodra ze weer doorgaan met alledaagse dingen, kun je weer proberen om iets dichterbij te komen.

Dit bontbekpleviertje heeft geen zin om op mij te wachten en verdwijnt 
al uit beeld, wanneer ik nog ver verwijderd ben van de waterkant.

Drieteenstrandloper

Maar het bontbekje is niet het enige vogeltje ter plaatse.
Diverse andere steltlopers zijn op zoek naar voedsel.
Al tijgerend door het natte zand en af en toe een foto nemend,
kan ik steeds een stukje dichterbij komen.

Een paar Drieteenstrandlopertjes, een Bonte Strandloper en een tweetal Tureluurs
bevinden zich op zo'n twintig meter afstand.
Groepjes vogels zijn altijd lastiger te benaderen dan 1 enkeling.
Maar met beleid en geduld kan ik toch dichterbij komen.

Drieteenstrandloper

De Tureluurs lopen al foeragerend helaas steeds verder van mij vandaan,
maar de Drieteentjes en de Bonte Strandloper blijven wel in de buurt.
Gelukkig is het rustig op dit deel van Texel en zijn er nog geen 
honden die de vogels opjagen.

Bonte Strandloper

Hoewel ik de vogels tot een meter of 5 weet te benaderen, blijft
het lastig om ze te fotograferen.
Even stilstaan is er meestal niet bij met deze vogeltjes en
dan is het een kwestie van anticiperen op wat ze gaan doen.

Drieteenstrandloper

Hoewel ik ze regelmatig fotografeer, blijft deze soort een leuk onderwerp.
Het kost iedere keer wel een nat en smerig pak en 
als je maar 1 dikke jas bij je hebt, is dat lastig voor de rest van de week.
Daar komt bij dat de binnenkant van de auto iedere keer onder het zand zit ;-)

Drieteenstrandloper

Maar ja, ik heb weinig tijd en om die kostbare tijd te spenderen aan
Drieteentjes is ook zonde.
De bedoeling is om later die ochtend een wandeling in de Slufter te maken
met het hele gezin en dus moet ik het hebben van een paar uurtjes.
De woensdag en donderdag belooft namelijk slecht tot zeer slecht weer te worden
en zal er dus van fotograferen niet veel meer komen.

Steenloper

Het is nog laag water en dat betekent dat er volop voedsel te vinden is
op plekken waar je als fotograaf lekker dichtbij kunt komen.

Steenloper

Terwijl ik langs de waterlijn loop, zie ik op een drooggevallen stuk een
paar steenlopers rondscharrelen. Nou zijn Steenlopers niet zo heel schuw,
maar dat betekend nou ook weer niet dat je er zo op af kunt rennen.

Steenloper

Dus ook nu weer is voorzichtig benaderen het devies.
Ik probeer altijd in te schatten waar ze ongeveer naartoe gaan en 
daar dan eerder te zijn dan de vogels zelf.
Dan komen ze vanzelf jouw kant op en is het makkelijker fotograferen.

Steenloper

Rotganzen

Texel is een dynamische eiland met diverse biotopen.
Dit heeft een grote aantrekkingskracht op grote hoeveelheden vogels.
Door die grote groepen te fotograferen, kun je dan weer die dynamiek benadrukken.

Maar het fotograferen van grote groepen vogels is lastig.
Meestal lukt dat alleen wanneer een grote groep op de vlucht slaat en
dan kun je meestal alleen de achterkant fotograferen. Of is het 
een probleem om iets van scherpte in je foto te krijgen.

Mooier is het om zo'n groep te fotograferen, wanneer de vogels langs komen vliegen 
of wanneer ze op je af komen vliegen.
Dat laatste is echter erg lastig voor de meeste camera's en
levert bijna altijd onscherpe beelden op.

Bontbekplevieren, Strandlopertjes en een Tureluur

Dan is het natuurlijk ook fijn wanneer zo'n groep niet al te ver
van je verwijderd is. Het groepje hierboven is wat dat betreft te ver weg.

Drieteenstrandlopers

Ik kom steeds dichterbij de plek, waar ik de middag daarvoor grote groepen vogels had gezien.
Een mooi groepje Drieteenstrandlopers gaat duidelijk dezelfde kant op en
zo'n honderd meter verderop zie ik honderden vogels aan de waterkant.

Dat was nou precies waar ik naar op zoek was en ik heb nog een uurtje de tijd.
Maar grote groepen vogels moet je behoedzaam benaderen, want het laatste
wat je wilt is om ze op te jagen.
Zeker niet in de wintertijd, want dan hebben ze al hun energie nodig.

Als fotograaf heb je jezelf er ook nog eens mee, want vluchtende vogels
leveren ook geen enkele mooie foto op.

Scholeksters

Langzaam probeer ik dichterbij te komen, maar al snel hebben de vogels mij in de smiezen.
Dan maar kruipend verder en beetje bij beetje de groep benaderen.
Moet ik normaal gesproken ongeveer de laatste 25 a 30 meter kruipend en tijgerend afleggen,
nu moet ik al zo'n meter of 60 van te voren languit in het zand.
En dan is het echt nog een heel eind kruipen, kan ik je vertellen.

Drieteenstrandlopers

Zodra ik zie dat er groepen vogels arriveren ipv dat er vogels op de vlucht slaan,
weet ik dat op de juiste weg ben.
Beetje bij beetje kom ik dichterbij. 
Ik weet dat de afstand minimaal een meter of 25 zal moeten blijven,
want dichterbij zal de hele groep de lucht in  jagen.


Pas wanneer je op zo'n korte afstand bent, kun je goed bekijken
hoe al die soorten met elkaar omgaan.
Grappig is om te zien dat de verschillende soorten elkaar uitstekend
kunnen verdragen, maar dat iedere vogel zijn/haar eigen soort opzoekt.
De Scholeksters bij de Scholeksters, de Drieteentjes bij de Drieteentjes,
de Rotganzen bij de Rotganzen etc etc.
In de hele groep zitten ook nog groepen Smienten, Eidereenden en Tureluurs.


Er blijven groepjes bijkomen en ieder plekje wordt benut.


Nou zijn er enorme stukken strand helemaal leeg, maar alle arriverende vogels 
zoeken een plekje direct aan de waterkant.
De reden zal ongetwijfeld zijn, dat ze dan direct dichtbij hun voedselbron zijn.


Wanneer het vol is, gaan de vogels liever iets verder in het water staan,
dan dat ze de strandkant kiezen.
Het blijft leuk om grote groepen vogels te bekijken.
Het fotograferen is echter een stuk lastiger.
Hoe moet je kaderen en hoe maak je een uitsnede met het nabewerken?
Zo'n grote groep zorgt namelijk altijd voor halve vogels aan de randen.
Welke poets je weg en welke laat je staan?
Ik weet eigenlijk niet of er regels voor zijn, maar ik doe het altijd maar op gevoel.


Halve vogels aan de rand van een foto moeten ook een beetje het gevoel oproepen,
dat er nog enorm veel vogels zijn buiten het kader van de foto.
Bij vliegende vogels moet het gevoel opgeroepen worden, dat
er nog meer in aankomst zijn of dat er al veel verder gevlogen zijn.
Het blijft lastig om daarin keuzes te maken.

Ik zie dat mijn tijd bijna om is en besef mij, dat ik nu natuurlijk ook
niet zomaar op kan gaan staan.
Want ook dan knallen de (inmiddels) duizenden vogels direct de lucht in.

Dan maar weer terug kruipen, totdat ik op een zodanige afstand ben dat ik kan gaan staan.

Ook dat lukt gelukkig en eenmaal in de auto besluit ik om nog even snel langs een paar
plekjes te rijden. De rest van de familie moet zich toch nog aankleden,
dus ik heb nog even de tijd.

Kleine Zilverreiger

Tijdens zo'n ritje merk je toch dat Texel een echt vogeleiland is.
Enorm veel soorten kom je tegen tijdens zo'n kort ritje met de auto.

Kluten

Om het blog compleet te maken plaats ik ook maar de plaatjes, welke eigenlijk
net van te ver genomen zijn.
Maar zo is het plaatje van Texel als vogeleiland wel compleet.

Torenvalk

Al kun je vanuit de auto natuurlijk ook wel vaak dichtbij foto's maken.
Dit Torenvalkje hing lekker tegen de wind in boven een dijk en
kwam langzaam maar zeker steeds een stukje lager.

Wulp

Bij het Wagejot was het eerste groepje Kluten gearriveerd, maar opvallend 
waren ook de vele Wulpen die daar aanwezig waren.
Het Wagejot blijft toch bij uitstek een prachtige plek om vogels te fotograferen.

Jaloerse Eidereend

Tijdens onze wandeling in de Slufter zag ik een Eidereend, die een oogje
had op een vrouwelijke Wilde Eend. Dat heb ik al eens eerder gezien, maar
het blijft een zeer grappig gezicht. De Eidereend was uitgebreid aan het baltsen
en constant bezig om de mannetjes Wilde Eenden weg te jagen.



Velduil

Van te voren kijk ik altijd wel even of er leuke soorten aanwezig zijn.
Op een bepaalde plek zat een groepje IJsgorzen, maar hoewel ik verschillende
keren langs die plek ben gereden, heb ik ze niet gezien.
Ook had ik mijn oog laten vallen op een plek waar twee Velduilen gezien waren.
Dinsdag in de late namiddag ben ik daar nog even langs gereden en kon
helaas niet meer dan een bewijsplaatje maken van een jagende Velduil.

Kleine Mantelmeeuw

Na een paar dagen zat het er helaas weer op.
De donderdag raasde er een storm over Texel en was fotograferen onmogelijk.
De volgende ochtend op de boot was het weer schitterend weer en 
dan is het natuurlijk leuk om de meeuwen te fotograferen.

Deze keer heb ik mij ook wat gewaagd aan landschapsfotografie.
Jammer genoeg werkte het weer hier niet lekker voor mee,
want je hoopt dan natuurlijk op mooie Hollandse luchten
en fraaie,kleurrijke zonsondergangen.

Haven Oudeschild (Panorama)

Ik heb even getwijfeld of ik deze foto's in dit blog zou plaatsen,
omdat het aantal foto's dan eigenlijk te groot wordt.

Molen bij Wagejot

Maar omdat de foto's in deze midweek zijn gemaakt,
stop ik ze er toch maar even bij.

Wagejot

Slufter (Panorama)

Erg lastig om in zo'n korte tijd een aansprekende landschapsfoto te maken.
Deze aparte tak van fotografie is er eentje waar je uitgebreid de tijd 
voor zou moeten nemen. 

Ik heb geprobeerd om diepte in de foto's te krijgen door zodanig positie te kiezen,
dat er meerdere lagen in het landschap te zien zijn.

Vuurtoren Texel

Zo nu en dan heb ik geprobeerd om één of ander onderwerp vlakbij
in de voorgrond mee te nemen, maar die foto's zijn niet verder gekomen dan de prullenbak.

Wel heb ik regelmatig de groothoeklens erop gezet, maar daarvoor
was het onderwerp vaak weer net even te ver weg.

Volgende keer maar eens meer tijd nemen om dit te doen.

Vuurtoren Texel


We hopen snel weer een bezoekje te kunnen brengen aan Texel.

Tot de volgende keer,
René
















http://blogging.nitecruzr.net/2013/03/the-lightbox-image-display-option.html